உலகம் கொண்டாடும் குட்டிக் கடற்கன்னி கதை தமிழில்!

kadalkanni_wr

ஹான்ஸ் கிறிஸ்டியன் ஆண்டர்சன் – சிறுவர் இலக்கிய உலகில் பெரிய அளவில் போற்றப்படும் முக்கியமான படைப்பாளி.

இவரது பல கதைகள் உலகின் பலமொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. கூடவே அனிமேஷன் படங்களாகவும், சினிமாகவும் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. சிவரது படைப்புகளில் எல்லோரும் மறக்காமல் சொல்லுவது குட்டிக்கடற்கன்னி என்ற சிறிய நாவலைத்தான்.

இந்த உலகில் கடலைக்கண்டு வியக்காதவர்கள் இருக்க முடியாது. அந்தக்கடலில் நுரை பொங்கும் அலைகளையும் பார்த்திருப்போம். கடலின் நுரைகளுக்குப் பின் ஒரு கதை இருக்கிறது. அதுவொரு குட்டிக் கடற்கன்னியின் வாழ்க்கைக்கதை. கடலுக்குள் இருக்கும் வரை மரணமில்லாத வாழ்வு பெற்ற குட்டிக்கடற்கன்னி தனது களங்கமில்லாத அன்புக்காகக் கரையேறத்துணிகிறாள். இக்கதை வாசிக்கும் நம்மை அவளது அன்பு பாதிக்கும். நூலை மூடிவைத்த பின்னும் இக்கதையைப் பற்றியே கொஞ்ச நேரம் யோசித்துக்கொண்டிருப்போம்.

டென்மார்க்கில் நிறுவப்பட்டுள்ள கடற்கன்னி

டென்மார்க்கில் நிறுவப்பட்டுள்ள கடற்கன்னி

உண்மையில் இக்கதையின் மிகப்பெரிய வெற்றி என்ன தெரியுமா? குட்டிக்கடற்கன்னிக்கு டென்மார்க்கின் கடற்கரையொன்றில் தாமிரச்சிலையை நிறுவி உள்ளனர். இச்சிலைப் பல அரசியற்காரணங்களுக்காக பாதிப்புக்குள்ளாகும் போதும், அரசு உடனடியாக இச்சிலையை மீட்டு, பாதுகாத்து வருகிறது என்றால் இக்கதாபாத்திரத்தின் மீது அம்மாக்களுக்குள்ள அன்பை உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.

தமிழ் வாசிக்கத்தெரிந்த 8 வயதிற்கு மேற்பட்ட குழந்தைகள் வாசிக்க ஏதுவான நூல். மூலத்தின் அழகு குன்றாமல் தமிழில் இக்கதை வானம் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. கதைகளுக்குச் சிறப்பான ஓவியங்களும், நூலின் வடிவமைப்பும் வாசிப்பவர்களை மகிழ்ச்சி அடையச்செய்யும்.

நூல்: குட்டிக்கடற்கன்னி
தமிழில்: தமிழ்செல்வன்

விலை:- 40/-
வெளியீடு: வானம் பதிப்பகம் (9176549991)

#thamizhbooks #thamizhbookscbf

#வாசிப்பு #வாசகப்பரிந்துரை #சிறுவர்_நூல்

Posted in சிறுவர் இலக்கியம், வாசகப்பரிந்துரை, வாசிப்பனுபவம், புத்தகங்கள் | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

பால்யத்தை உயிர்ப்பித்த பதின்

pathin

 

“புத்தகம் வாசிக்கிறதால என்ன பாஸ் கிடைக்கும்?” என்று ஒரு நண்பர்,  பல ஆண்டுகளுக்கு முன் கேட்டார்.

அதே மாதிரியான கேள்வியை பல சந்தர்ப்பங்களில் வேறு சிலரிடமும் எதிர்கொண்டிருக்கிறேன். இதற்குப் பதில் என்னிடம் எப்போதும் ஒரே மாதிரியாக இருந்ததில்லை. அப்போதைய மனநிலையைப் பொறுத்து மாறிக்கொண்டே இருக்கும்.

இக்கேள்வி பொதுவான வாசிப்பு பற்றியது என்பதால் அப்படி. குறிப்பிட்ட நூல் பற்றி என்றால் அதற்கென தனித்தனி பதில் சொல்ல முடியும்.

அப்படியொரு நூலைப்பற்றித்தான் இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன். எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் எழுதிய ‘பதின்’சமீபத்தில் படித்து எனை மறந்த நூல்.

நூலில் தொடக்கத்திலேயே “இதில் வரும் நான் என்ற சொல் என்னைக் குறிக்கவில்லை. நம்மைக் குறிக்கிறது” என்று சொல்லிவிடுகிறார். அது நூறு சதவிகிதம் உண்மை. சந்தேகமில்லாமல் நம்மை நமது பால்யத்திற்கும், பதின்ம வயதிற்கும் அழைத்துச்செல்கிறது இந்நூல்.

இது புனைவு அல்லது அபுனைவு என்று வகைமைப் படுத்தமுடியாது என்றே தோன்றுகிறது. 216 பக்கங்களில் விரிந்துகிடக்கும் நினைவுகளின் குறிப்புகள்.

இதில் வரும் சங்கர் போன்றே எனக்கும் ஒரு நண்பன் இருந்தான். அவனோடு நானும் ஒரு அற்ப காரணத்திற்காக சண்டையிட்டுக்கொண்டு பிரிந்துவிட்டோம். சுமார் 20 ஆண்டுகள் கழித்து, ஊருக்குச்சென்றபோது அவனைப் பார்த்தேன். அவன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு போய்விட்டான்.

கூட்டத்தில் ஸ்பெல்லிங் கேட்ட அறிவாளிமாதிரியான ஆளை நானும் கடந்திருக்கிறேன். இப்படி அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம். ஞாபக அடுக்குகளின் அடியில் புதைந்துபோன பல சம்பவங்களும், மனிதர்களையும் மீண்டும் உயிர்ப்பித்துக் கொடுத்த புத்தகம் இது.

நீங்கள் 30 வயதைத் தொட்டவராக இருந்தால் அவசியம் வாசியுங்கள். நிச்சயம் உங்கள் வாழ்வில் நீங்களே மறந்துபோன பலரையும் இந்நூல் நினைவுபடுத்தும்.

ஒரே மூச்சில் வாசிக்காமல். பழைய சம்பவங்களையும் நபர்களையும் நினைத்துக்கொண்டு நூலை மூடி வைத்துவிட்டேன். பின்னர் சில பக்கம். மீண்டும் பழையபடி நினைவோடை. மீண்டும் வாசிப்பு என்று ரசித்து ரசித்து வாசித்தேன். அதுபோல, இந்நூலை வாசிக்கும் எனக்கு இப்படியெல்லாம் தோன்றுகிறதே.. பால்ய/பதின் பருவ தோழிகள் அல்லது பெண்கள் இந்நூலினை வாசிக்கும் போது அவர்கள் எப்படி உணர்வார்கள் என்பதை அறிய ஆவலாக இருக்கிறேன்.

நூல்: பதின்
ஆசிரியர்: எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்.
வெளியீடு: உயிர்மை பதிப்பகம், சென்னை

 

#வாசிப்பு #வாசகப்பரிந்துரை #பதின் 

Posted in மதிப்புரைகள், வாசகப்பரிந்துரை, வாசிப்பனுபவம், புத்தகங்கள் | Tagged , , , , , , | Leave a comment

இளையோருக்கான தொடக்க நூல்

ariviyal

பதிம வயதை அடையும் பிள்ளைகளுக்கு நான் சொல்லிக்கொடுக்கவேண்டிய விஷயங்களின் பட்டியல் மிகவும் நீண்டது.

அறவுணர்ச்சியை அடிப்படையானது என்றாலும் கூடவே, இச்சமூகத்தின் மீது அக்கறைகொண்ட குடிமகனாக நம்பிள்ளை வளரவேண்டும்.

நல்ல மனிதனாக வளருவதற்கு, அவர்களோடு நாம் உரையாடலைத்தொடங்க இந்த வயது சரியானது. மொட்டைத்தாத்தா குட்டையில் விழுந்தார் என்று பொருளற்று எதையும் தொடங்கிவிடுவதை விட, மேலானது ஒரு நூலை நாம் வாசித்து, பின் அவர்கள் கையில் அதனைக்கொடுத்து, அதன் வழியே உரையாடலைக் கொண்டுபோவதென்பது சிறப்பு.

அந்த வகையில் ச. தமிழ்ச்செல்வன் எழுதி இருக்கும் ‘அன்றாட வாழ்வில் அறிவியல்’ எனும் நூல் முக்கியமானது.

மொத்தம் எட்டு கட்டுரைகள் அடங்கி உள்ள சிறு நூல் இது. ஆனால் எட்டாத பல விஷயங்களைப் பேசுகிறது. நகைச்சுவையாக எழுதப்பட்டிருக்கும் இக்கட்டுரைகள் வாசிப்போரை வசப்படுத்தும். ‘உனக்கு மூளை இருக்கா’ என்று தொடங்கி, ‘சமைப்பது யாருடைய வேலை?’, ‘உன் சாதி என்ன? ’, ‘வரலாறு’ ‘புவியியல்’ என்று பல தளங்களையும் தொட்டுச்செல்லும் இக்கட்டுரைகள் எளிமையான மொழியில் சிந்தனையைத்தூண்டும் விதத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன.

புனைவு நூல்களைப்போல, இதனை வெறுமனே வாசிப்பு சுகத்திற்காக வாசிக்கக்கூடாது. முதலில் பெற்றோர் வாசிக்க வேண்டும், பின்னர் பிள்ளைகளுக்கு கொடுக்கவேண்டும். அதன் பின் அவர்களின் நண்பர்களுக்குக் கொடுத்து வாசிக்கச்சொல்லவேண்டும். அதன் பிறகு எல்லோரும் அமர்ந்து இக்கட்டுரையில் இருக்கும் அறிவியலையும், நாம் கடைப்பிடிக்கவேண்டிய பழக்கங்களையும் உரையாடல் வழி அடுத்தகட்டத்திற்கு எடுத்துச்செல்லவேண்டும்.

பெற்றோர் என்றில்லாமல், மாணவர்களின் வாழ்விலும், எதிர்காலத்தின் மீது அக்கறையும் உடைய ஆசிரியர்களும் இப்பணியைச்செய்யலாம். இச்சிறுநூல் மாற்றத்திற்கான விதையை விதைப்பதில் நல்ல தொடக்கமாக அமையும்.

நூல்: அன்றாட வாழ்வியலில் அறிவியல்.

ஆசிரியர்: ச.தமிழ்ச்செல்வன்

விலை: ரூ. 40/-

பதிப்பகம்: அறிவியல் வெளியீடு, கோபாலபுரம், சென்னை
(பாரதி புத்தகாலயத்தில் விற்பனைக்குக் கிடைக்கும்:)

பாரதி புத்தகாலயம்; நூல் தேவைக்கு: 044-24332924 / 24332424
#thamizhbooks #thamizhbookscbf

#வாசிப்பு #வாசகப்பரிந்துரை #சிறுவர்_நூல் #இளையோர்_நூல்

Posted in சிறுவர் இலக்கியம், வாசகப்பரிந்துரை, வாசிப்பனுபவம், புத்தகங்கள் | Tagged , , , , , , | Leave a comment

30. ஆட்டிசம்: சிறப்புக்குழந்தையின் பெற்றோரே.. ஒரு நிமிடம்!

“அடேய் பசங்களா பரிட்சை மட்டுமே உங்க வாழ்க்கை மாற்றாதுடா, போய் ஜாலியா பரிட்சை எழுதிட்டு வாங்கடா” இவை +2 தேர்வுக்கு முன்தினம் தூத்துக்குடி அருகே இருந்த ஏதோ ஒரு தேனீர் கடையில் எழுதப்பட்ட வாசகம்.
இவற்றை இப்பொழு பார்க்கும் பொழுது உங்களிடம் சொல்லிவிட தோன்றுவது இதுதான் ” அன்பிற்கினிய பெற்றோர்களே சிகிச்சை என்பதும், பயிற்சிகள் என்பதும், பள்ளி என்பதும் மட்டுமே உங்கள் குழந்தைகளின் வாழ்க்கையை தீர்மானிக்கக்கூடிய விஷயங்கள் இல்லை, உங்கள் மனமகிழ்ச்சியே அவற்றை தீர்மானிப்பவை. ஆக உங்கள் குழந்தைகளோடு மகிழ்ச்சியோடு இருங்கள்”
இதனை சொல்வதற்கு அடிப்படைக் காரணம் பெற்றோர்கள் தங்களின் தொடர்ந்த வருத்தங்கள் மற்றும் பதற்ற உணர்வுகளால் தங்களின் உண்மையான தன்மையை இழந்து தவிக்கிறார்கள். இந்த ஒரு உளவியல் சிக்கல்களை வைத்தே உங்களிடம் உள்ள அத்தனை வளங்களையும் சுரண்டுவதற்கு ஏராளமான, நவீனமயமான ஒரு குழு இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. கவனம் மிக கவனமாக இருங்கள்.
இது நிச்சயமாக உங்களை பயமுறுத்துவது எழுத்தப்பட்டதல்ல. உங்கள் பதற்றம் என்பது உங்களையே நீங்களே மற்றவர்களிடம் சுரண்ட சொல்வதற்கு ஒப்பாகும். “உங்கள் பதற்றமே எங்கள் குறிக்கோள்; உங்கள் பதற்றமே எங்கள் இலாபம்” என்ற ஒற்றை கொள்கையோடு பல்வேறு மையங்களும், அதன் பிரதிநிதிகளும் பல்வேறு தளங்களில் விரவிக்கிடக்கிறார்கள். ஆக கவனம் மிக கவனம்.

எப்படி சரியான நிபுணர்களை/ மையங்களை தெரிவு செய்தல்

1. உங்கள் பிரச்சினைகளுக்கு நீங்கள் தான் காரணம் என்ற பழிசுமத்தும் படடலத்தை எந்தவொரு மொழிநடையிலும் வெளிப்படுத்தாத தன்மை

2. குழந்தைக்கான பிரட்சனைகள் குறித்தான சந்தேகங்களுக்கு அறிவியல் ரீதியியான விளக்கங்கள். தேவை ஏற்படின் அதை தெளிவுபடுத்த பரிந்துரைக்கப்பட்ட வலைதளங்கள் மற்றும் நூல்களை பரிந்துரைத்தல்

3. தான் வழங்குகின்ற சிகிச்சை, பயிற்சி குறித்தான சரியான விளக்கம் மற்றும் திட்டங்கள்.

4. எந்த நேரத்திலும் அதிகபட்சமாக இரு தினங்களுக்குள்ளாக உங்களுக்கான நேரத்தை செலவிட்டு உங்கள் சந்தேகங்களை தெளிவுபடுத்துதல்.

5. உங்களின் கல்வி மற்றும் புரிதல் திறன்களுக்கு ஏற்ப நேரடியான பயிற்சியை அளிக்கவும், அவர்கள் வழங்கும் பயிற்சியை நேரடியாக/ ஜன்னலுக்கு வெளியே நின்று கவனிக்கவும் அனுமதி வழங்குதல்.

6. உங்கள் குழந்தைகளை உடல் ரீதியாகவோ, உணர்வு ரீதியாகாவோ காயப்படுத்தாமல் இருத்தல்.

7. எந்தவொரு நிலையிலும் பயிற்சிகளிலிருந்து முழுமையாகவும், தன்னிச்சையாகவும் நிறுத்திக்கொள்ளும் உரிமையை தொடர்ந்து வலியுத்துதல்

8. உங்கள் அனுமதியின்றி உங்கள் குழந்தைகளின் அடையாளங்களை மற்றவர்களுக்கு தெரிவிக்காமல் இருத்தல்.

9. சிகிச்சை/ பயிற்சிகள் தேவைப்படும் காலத்தை துல்லியமாக கணக்கிட முடியாவிட்டாலும் கூட நிச்சயமாக ஒரு எல்லையை வரையறை செய்தல்

10. உங்கள் இயலாமையை ஒருபோதும் பயன்படுத்தாமல் உங்கள் திறன்களை மேம்படுத்தி உங்களை தன்னிச்சையாக செயல்பட செய்வது.

11. பல வருடங்கள் கழிந்த பிறகு தங்களின் இயலாமையை அன்புடனோ/ அதிகாரத்துடனோ வெளிப்படுத்தாது இருத்தல்

12. எந்த நிலையிலும் தங்களின் தகுதி, நிபுணத்துவம் சார்ந்த தகுதியை உங்களிடம் உறுதிப்படுத்த விளைதல்.

13. தன் பயின்ற துறை சாராத எந்தவொரு துறை பயிற்சிகளையும் தான் செய்வதில்லை என்ற தெளிவோடு இருத்தல்.

14. பூட்டிய அறைக்குள் குழந்தையை அனுப்பிவிட்டு மாதக்கணக்கில், வருடக்கணக்கில் வெளியில் அமரச்செய்யாது இருத்தல்.

இவற்றையெல்லாம் சாத்தியப்படுத்தக்கூடிய அரசு சார்ந்த, அரசு சாரத பல்வேறு அமைப்புகள் உள்ளன. அவற்றை கண்டறிய இதுபோன்ற எண்ணற்ற குழுக்கள் இருக்கின்றன. ஆக பதற்றம் மட்டுமே தீர்வல்ல, ஏற்றுக்கொள்ளலும், தேவை ஏற்படின் எதிர்வினை செய்தலுமே இன்றைய தேவை. அதுவே உங்களுக்கும், குழந்தைகளுக்குள்ளும் மகிழ்ச்சியையும் பாதுகாப்பையும் உறுதிசெய்யும்.
நன்றி:-
தனபாண்டியன், மறுவாழ்வு உளவியல் நிபுணர் ( நடத்தை சீராக்கல் பயிற்றுநர்)

Posted in Autism, AUTISM - ஆட்டிசம், அனுபவம், ஆட்டிச நிலையாளர்கள், ஆட்டிசம், ஆட்டிஸம், ஆவணம், குழந்தை வளர்ப்பு, தன் முனைப்புக் குறைபாடு | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

கொலம்பஸ் கொலம்பஸ் விட்டாச்சு லீவு

சில நாட்களுக்கு முன் என் தோழி ஒருத்தியைப் பார்க்க அவர் இல்லம் போய் இருந்தோம். ‘உன் பையனுக்கு ஸ்கூல் லீவு விட்டுட்டாங்களா? ஊருக்கு எங்கேயும் போகலையா?’ என்று கேட்டார்.
”இல்லை. வருட இடையில்தான் சொந்த ஊருக்கு போய் வந்தோம். இந்த ஆண்டு போகமுடியுமான்னு தெரியலை. அலுவலகத்தில் வேலை கொஞ்சம் அதிகமாக இருக்கு!” என்றேன்.
‘பேசாம எதாவது சம்மர் கேம்ப்ல போட்டு விட்டுங்க’ என்றார்.
அப்போதுதான் அவரின் மகன் நினைவுக்கு வந்தான். ”எங்கே உன் பையனைக் காணாம்” என்று கேட்டேன்.
’அவனை பக்கத்து தெருவுல நடக்குற சம்மர் கிளாஸுல போட்டிருக்கேன்’ என்றார் தோழி.
”என்னது சம்மர் கிளாஸா?”
’ஆமாப்பா.. லீவு விட்டாச்சுன்னா.. வீட்டுக்குள்ளேயே கிடக்குறான். சேட்டை அதிகமாகிடுது. பக்கதுலயே சம்மர் கேம்ப் நடக்குது. அதனால.. லீவுல எதாவது கத்துக்கிடட்டுமேன்னு சேர்த்திருக்கேன். சாயங்காலம் ஹிந்தி வகுப்பும் போறான்” என்றார்.
எனக்கு அவரின் பதில் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. பள்ளியில் வருடம் முழுவதும் படித்துக்கொண்டிருக்கும் பிள்ளைகளுக்கு விடுமுறை விடுவதென்பதே, தினமும் பாடப்புத்தகங்களோடு உறவாடும் சிறார் கொஞ்சம் சுதந்திரக் காற்றை அனுபவிக்கட்டும் என்பதற்காகத்தான். இந்த சுதந்திரமும் இடைவெளியும் பிள்ளைகளின் புத்துணர்வுக்கு வழி செய்யும். புதிய கல்வியாண்டில் உற்சாகத்துடன் பள்ளி செல்லத்தயார் ஆவார்கள்.
அதைவிடுத்து, விடுமுறையிலும் இதைப் படி, அதைப்படி என்று அனுப்பவது தவறு. வாழ்க்கைக்கு தேவையான அடிப்படை விஷயங்கள் எதுவோ அதைக் கற்றுக்கொள்ள வழி செய்யுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டு வந்தேன்.
இது ஏதோ என் தோழி மட்டும் செய்யும் தவறு என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். அநேகப் பெற்றோரும் இதே தவற்றைத்தான் செய்து கொண்டிருக்கிறோம். குழந்தைகளின் வண்ணச்சிறகுகளை அப்படியே விடுங்கள். அவற்றிற்கு உங்களுக்குப் பிடித்த வண்ணங்களைப் பூச முனையவேண்டாம்.
திட்டமிடுங்கள்
* தெருவில்/ அடுக்ககத்தில் இருக்கும் குழந்தைகளை ஒருங்கிணையுங்கள்.
* ஒரு குழந்தைக்கு ரூ.100/- செலவு செய்தால் போதும்.
* மற்ற குழந்தைகளின் பெற்றோரையும் இணைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
* ஒருநாளைக்கு ஒருவர் வீடு என்று திட்டமிட்டு, ஒவ்வொரு குழந்தை வீட்டிலும் உங்களின் ஒர்க் ஷாப்பை வைத்துக்கொள்ளலாம்.
* பாடல், ஆடல், கதை சொல்லுதல் படம், வரைதல், காய்கறி வெட்டுதல், ஒரிகாமி என ஒவ்வொரு மணி நேரத்தையும் திட்டமிட்டு அட்டவணை தயார் செய்துகொண்டால், பகல் பொழுது முழுவதும் சுகமானதாகப் போகும்.
அப்படியெனில் சம்மர் கேம்ப் அனுப்பவே கூடாது என்கிறீர்களா என்ற கேள்வி உங்களிடமிருந்து வருமாயின், என் பதில் ஆம் என்பதாகவே இருக்கும். அதே சமயம் கோடை விடுமுறை மாதிரி தொடர் விடுமுறை நாட்கள் கிடைக்கும்போது குழந்தைகளின் வாழ்க்கைக்கு தேவையான அடிப்படை விஷயங்களை கற்றுக்கொடுக்கலாம் என்பது எனது எண்ணம்.
அது என்ன என்று கேள்வி வருகிறதா? பெரிய பட்டியலே இருக்குங்க. நீங்களும் நானும் சின்ன வயதில் கோடைவிடுமுறை மாதிரியான சமயங்களில் எந்த கேம்ப் போனோம் என்பதை சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டுகிறேன். சுற்றுலா போய் இருப்போம். உறவினர்களின் வீட்டிற்கு சென்று ’டேரா’ போட்டிருப்போம்.
ஒரு கோடை விடுமுறை சமயத்தில்தான் நான் சைக்கிள் ஓட்டக்கற்றுக்கொண்டேன். இரவு வாடகைக்கு சைக்கிள் கிடைக்கும். மாலையில் போய் எடுத்து வரவேண்டும். அக்காவோ, அண்ணனோ அல்லது அப்பாவோ பின்னால் ஓடிவர இரவு நெடுநேரம் கண்விழித்து சைக்கிள் ஓட்டுவோம். ஒருவாரம் இரவு கொஞ்சம் பழகியபின், பகலில்! இப்போது யாரும் பின்னால் ஓடிவர மாட்டார்கள். சைக்கிளைப் பிடித்து ஏற்றிவிடுவதுடன் சரி. அங்கே நின்றுவிடுவார்கள். நான்கு வீடுவரை சைக்கிள் ஓட்டுவேன். பின்னர் அது ஐந்து வீடானது. எட்டு வீடானது. கடைசியில், தெருவின் கடைசி வீடுவரைக்கும் யார் துணையுமின்றி சைக்கிள் ஓட்ட கற்றுக்கொண்டேன். அப்புறமென்ன.. எப்போது கடைக்கு போகவேண்டும் என்றாலும் சைக்கிள் தான். கிடைக்கும் நாலணா, ஐம்பது சைசாக்களை சேமித்து வைத்துகொண்டு, வாடகைக்கு சைக்கிளுக்கு ரெக்கை முளைக்க விடுவேன்.
சைக்கிள்
சைக்கிள் ஓட்டுவது என்பது சிறுவயதில் கொஞ்சம் தன்னம்பிக்கையை கொடுக்கக்கூடியது. ”மல்ட்டி-டாஸ்கிங்”(multi-tasking) என்ற சொல்லை கேட்டிருப்பீர்கள். அது அநாயாசமாக சைக்கிள் ஓட்டம்போது கிடைத்துவிடும்.
கொஞ்சம் சைக்கிள் எப்படி ஓடுகிறது என்பதை சிந்தித்துப்பாருங்கள். முதலில் பெடல் செய்யவேண்டும். அப்போதுதான் சைக்கிள் முன்னோக்கி நகரும். வெறும் பெடல் செய்தால் போதுமா? நிச்சயமாக இல்லை. பெடல் செய்துகொண்டே, சைக்கிளில் நேராக உட்கார்ந்து, பேலன்ஸும் செய்யவேண்டும். இல்லையெனில் சைக்கிள் ஒரு பக்கம் சாய்ந்துவிடும் அபாயம் இருக்கிறது.
சரி, நேராகவும் உட்கார்ந்து, பெடலும் மிதித்தால் போதுமா? என்றால் அதுவும் இல்லை. நேராக உட்கார்ந்து பெடலும் மிதிக்கும் போதே, பிரேக்கில் ஒரு கையும், சாலையில் கண்ணும் இருக்கவேண்டும், கூடவே பெடல் மிதிப்பதும் மிதமான வேகத்திலும் இருக்கவேண்டும். அப்போதுதான் சைக்கிள் இலகுவாக முன்னோக்கி போகும். எவர் குறுக்கே வரிணும். அவர்களின் மீது மோதாமல் சைக்கிள் நிறுத்தவும் முடியும்.
ஆக, சைக்கிள் ஓட்டுவது என்பதே ”மல்டி-டாஸ்கிங்” வேலைதான். அவசரத்திற்கு எங்காவது சென்று வரவேண்டும் என்றால் மட்டும் சைக்கிள் அல்ல. உடல் ஆரோக்கியத்திற்கும் சைக்கிள் அவசியமானது. சீனா, லண்டன் மாதிரி மேலை நாடுகளில் சைக்கிள் ஓட்டுவதை அரசே ஊக்குவிக்கிறது. சின்னவயதில் மட்டுமல்லாது, குறிப்பிட்ட வயதிற்கு அப்புறமும் சாலையில் சைக்கிள் ஓட்டலாம். தப்பில்லை. அப்படி செய்ய மறுப்பவர்களில் பலர் இன்று வீட்டுக்குள் ஸ்டாண்டு போட்ட சைக்கிளை ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.
இக்கோடையில் உங்கள் பிள்ளைக்கு, சைக்கிள் அவசியம் கற்றுக்கொள்ள ஊக்குவியுங்கள். நீங்களே சொல்லியும் கொடுக்கலாம்.
அடுத்து, நீச்சல்!
ஏற்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் பருவ மாற்றத்தினால் எப்போது எந்த ஊரில் வெள்ளப்பெருக்கு ஏற்படும் என்பதை சொல்லுவதற்கில்லை.
🙂
எங்குவேண்டுமானாலும் வெள்ள அபாயம் தோன்றலாம். நீச்சல் தெரிந்திருந்தால் நீந்தி தப்பிக்க முடியும் அல்லவா. இதற்காக மட்டுமல்ல.. மூச்சுப் பயிற்சி, உடற்பயிற்சி என எல்லாமும் ஒருசேர நீச்சலில் கிடைக்கும். அதனால் உங்கள் பிள்ளைக்கு நீச்சல் படிக்க ஊக்குவியுங்கள்.
உங்களுக்கும் தெரியாதா… நீங்களும் கோடை வகுப்பில் பிள்ளையுடன் சேர்ந்து நீச்சல் பழகுங்கள். உடலுக்கும், உள்ளத்திற்கும் உற்சாகமளிக்கவல்லது நீச்சல் என்பதை அனுபவப்பூர்வமாக உணரமுடியும்.
கதை சொல்லு!
கதை சொல்லும் பட்டறைகள் நடக்கும் அங்கே அனுப்புங்கள். அல்லது நீங்கள் வசிக்கும் தெருவிலோ, குடியிருப்பிலோ உள்ள குழந்தைகளை வைத்துக்கொண்டு, நீங்களே கூட கதை சொல்லும் பட்டறையை தொடங்கலாம்.
”ரமேஷும், சுரேஷும் நல்ல நண்பர்கள். இருவரும் ஒருநாள் காட்டு வழியாக வந்துகொண்டிருக்காங்க. அப்போது, யாரோ இவர்களின் பெயரைச்சொல்லி கூப்பிடுவது மாதிரி இருந்துச்சு. திரும்பிப் பார்த்தாங்க. யாருமே கண்ணுக்கு தெரியல. சரின்னு மீண்டும் நடக்க ஆரம்பிச்சப்ப, திரும்பவும் கூப்பிடும் சத்தம் கேட்டுச்சு. திரும்பினால், இப்பவும் யாரையும் காணோம். என்னடா இதுன்னு நினைச்சுக்கிட்டே, திரும்பவும் நடக்கலாம்னு நினைக்கிறப்போ.. அங்கே ஒரு சின்ன அணில் நின்னுகிட்டு இருந்துச்சு..”
இப்படி ஏதாவது கற்பனையாக ஒரு சம்பவத்தைக்கூறி, இதன் தொடர்ச்சியை குழந்தைகளைச் சொல்லச்சொல்லி பாருங்க. நீங்கள் வியந்துபோகும் அளவுக்கு அவர்களின் கற்பனையை அள்ளிவிடுவார்கள். சிறுவயதில் விளையாட்டும் கற்பனையும் கைகூடும் போது, மன அழுத்தங்கள் குறைகிறது. இதன் காரணமாக எதிர்காலத்தில் பள்ளிப்பாடங்கள் சுமையாக இல்லாமல் சுகமானதாக மாறுகிறது.
வரையலாம்
கதை சொல்லுதலின் தொடர்ச்சியாக இந்த வரைதலையும் பார்க்கலாம். கற்பனையை அவிழ்த்துவிடச்சொல்லுங்கள். கொம்பு முளைத்த குதிரை, தாடி வளர்த்த தவளை இப்படி ஏதையாவது அவர்களின் இஷ்டப்படி வரையட்டும். உற்சாகப்படுத்த நீங்கள் தயாராக இருக்கவேண்டும். அவ்வளவே!
சுற்றுலா போகலாம்!
ரொம்ப தூரம் இல்லாவிட்டாலும், உங்களுக்கு பக்கத்தில் இருக்கும் இன்னொரு ஊருக்கு ரெண்டுநாள் சுற்றுலா சென்று வாருங்கள். உள்ளூரிலோ, அருகிலோ இருக்கும் இடங்களுக்கு பிக்னிக் சென்று வாருங்கள்.
எதுவுமே இயலவில்லையா, லோக்கல் ட்ரைனில் துவங்கும் இடத்தில் இருந்து, அந்த ரயில் செல்லும் கடைசி நிறுத்தம் வரை சும்மா ஒரு ட்ராவல் செய்யுங்கள். விடுமுறையில் குறைந்தது வாரம் ஒருநாள் லோக்கல் ட்ரைனில் சென்றுவாருங்கள்.
எப்போதுமே குழந்தைகளை பயண அனுபவங்கள் உற்சாகப்படுத்தும். (சமையல் கிடையாது, ஓய்வுதான் என்றால் தாய்மார்கள் அடையும் மகிழ்ச்சியும் அளாதியானது)
பள்ளி திறந்தபின், இடையிடையே இந்த கோடை விடுமுறையின் மகிழ்ச்சியான தருணங்களை நீங்கள் அவர்களுக்கு நினைவுபடுத்திக்கொண்டே இருந்தால், அடுத்த தொடர் விடுமுறைநாட்களுக்கு பிள்ளைகள் ஏங்குவார்கள். பள்ளிப்படிப்பை சீக்கிரம் முடித்துவிட்டால் விடுமுறையை ஜாலியாக கொண்டாடலாம் என்று நினைப்பார்கள். நான்கு சுவற்றுக்குள் அடைக்காமல் சுதந்திரமாக அவர்களை விடுங்கள். ஆனாலும் உங்கள் கண்பார்வையிலேயே இருக்கட்டும். அதுதான் நல்லது.
சிறுவயதில் நமது கோடை விடுமுறைநாட்கள் நினைத்துப்பார்க்க இப்பவும் பரவசம் ஏற்படுகிறதல்லவா.. அந்த பரவசம் நம் குழந்தைகளுக்கும் கிடைக்கவேண்டாமா?
(செல்லமே இதழில் எழுதியது)
#கோடை_விடுமுறை, #குழந்தை_வளர்ப்பு, #ஆலோசனை

Posted in Uncategorized | Tagged , , , | Leave a comment