கத்தியின் பிடிகளை
ஆராய்கிறாய் நீ
அது
பட்டுப்போய்
வந்திருக்குமா
பச்சையாய்
வந்திருக்குமாவென
யோசிக்கிறதென் மனம்.

~~~~

இருப்பு

மடக்கிய குடையுடன்
பேசியபடியடைந்தோம்
மரத்தடியை
மழை
இப்போது தூறலாய்.

~~~

அடையாளம்

தூசுகளால் நிறைந்த
கண்ணாடி கதவில்
பெயரெழுதிச் செல்கிறது
கோடைச்சாரல்.

~~~

இலக்கு

உனக்கும் எனக்குமான
பாதை ஒன்றுதான்
ஆனால்
எதிரெதிர் திசைகளில்
போய்க்கொண்டிருக்கிறோம்
நான் வாருவதற்குள்ளாக நீயும்
நீ வருவதற்குள்ளாக நானுமென
என்றாவதொரு நாள்
நேரெதிராய் சந்திக்க
நேரும் போது
ஒரே திசையை நோக்கியிருக்கும்
நம் பயணம்.

~~~

சொற்களற்ற சூன்யவெளியில்..

ஒருபோதும் சோர்ந்து போனதில்லை
மனிதர்களிடம் பேசும் பொழுதுகளில்

சோகங்கள்
துரோகங்கள்
வருத்தம்
மகிழ்ச்சி
என எதுபற்றியேனும்
பேசிக்கொள்ள நேர்ந்திருக்கிறது
பல சமயங்களில்

முன் சிரித்து
பின் கூறு போடுபவர்கள்
இருக்கின்ற போதிலும்
இவர்களை ஒதுக்கிவிட
தோன்றியதில்லை

பூனை,நாய்,கிளி
ஏன் கடவுள்களே கூட
பதில் பேசாமலிருக்கையில்
ஏதாவது பேசும்
மனிதர்களை புறந்தள்ள முடிவதில்லை.

~~~

ங்கொய்யால…

கூட்டம் போடு
பழந்தமிழ்
இலக்கியங்களில்
புளங்காகிதமடை

கூட்டத்தில் கலகம் செய்
குழுசேர்ந்து
குசுகுசுத்துக்கொள்

புலியை விரட்டிய
மறத்தியின்
பால் குடித்தவனென
மார் தட்டிக்கொள்

யதார்த்தம்
மாயா- யதார்த்தம்
நவீனம்
பின்-நவீனம்

அரசியல் பேசு
அலோவென
கை குலுக்கிக்கொள்

எழுது
பிரதி அழி
நாவறளப்பேசு
கொன்றுகுவி

அடையாளம்
தொலைத்ததறியாமல்
கூச்சலிடு
தமிழனென்று

குப்பிகளுடைய
கோப்பையை காலி செய்

மசுரு
சோற்றுக்கு
வழியில்லாமல்
சாகிறான் விவசாயி.

~~~

சிரங்குகள்

உடலெங்கும் சிரங்குகள்
அவ்வப்போது
சொறிந்து கொள்ளத்தோன்றும் விதத்தில்

ஒழுங்காய்த்தான் இருந்தன முதலில்
ஆரோக்கியம் சேர்க்குமென
ஆசைப்பட்டு பூசிக்கொண்ட களிம்புகளால்
விளைந்தவை இவை

களிம்புகளை வழங்கியவர்களும்
சொறிந்துகொண்டுதானிருக்கிறார்கள்
இருந்தும் மோகம்
குறையவில்லை மக்களுக்கு

முதலில் அதன்
விளைவைப் பற்றி விளக்க வேண்டும்
பின்னரதனை அழிக்கவேண்டும்
அப்போது தான்
சரிபடும் தேகமும், தேசமும்!

~~~

இதெல்லாம் கொஞ்சம் பழசு. பழைய தளத்திலிருந்து இங்கே இடம் மாற்றி இருக்கிறேன். அவ்வளவே! இதுவும் மீள் பதிவு தான்.

கல்யாணியக்காவின் பதினாறாம் வயதில் என்னை பெற்றெடுத்தாள் அம்மா. பாலூட்டி, குளிப்பாட்டி, சீராட்டி என்னை வளர்த்ததெல்லாம் கல்யாணியக்காதான்.

விபரம் தெரிந்த நாளிலிருந்தே அப்பா வேலைக்கு போய் பார்த்ததில்லை. அண்ணனும் வீட்டுக்கென பணம் செலவழித்ததில்லை. அதனால் எப்போதும் முணுமுணுப்புகள் அதிகமாகவே இருக்கும் வீட்டில்.

சம்பள நாளான மாதத்தின் ஏழாம் தேதி அன்று மாத்திரம் அமைதியாக அவளின் வருகையை ஏதிர் நோக்கி காத்திருப்பார்கள் எல்லோரும்.

தலைகுளித்து வந்ததும், காதோர நரை முடிகளை லாவகமாக மறைக்க முயலும் கல்யாணியக்காவிடம் அம்மா சொன்னாள், நாளைக்கு கன்னிமாவிளக்கு.. ஒரு அரை நாள் லீவு சொல்லீட்டு வந்துடு கம்பெனியில..சரியென தலையாட்டிய அவள்.. கல்யாணத்துக்கு வயது வரம்பு வச்சதுபோல கன்னிக்கும் வச்சிருக்கலாம் என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டாள்.

மணமாகிப்போன தன் தோழிகளை சந்திக்கும் போதெல்லாம் அவர்களின் குழந்தையை கையிலெடுத்து.. அம்மாவென அழைக்கச்சொல்லுவதை இரண்டொரு முறை நான் பார்த்திருக்கிறேன்

வாதம் வந்து கையையும் காலையும் இழுத்து நடக்கும் அம்மாவின் முணுமுணுப்புக்கு பயந்து, ஈஸிச்சேரில் அமர்ந்து நாளிதழ்களில் வரன் தேடுவாதாய் காட்டிக்கொள்வார் அப்பா.

மாப்பிள்ளை வீட்டார் வரும் போதெல்லாம்.. பைத்தியம் மாதிரி.. நடுக்கூடத்தில் வேட்டியை அவிழ்த்துப் போட்டு.. அரையம்மணமாக அலைவார் அப்பா.

பலகாரம் தின்று விட்டுப் போன எல்லா மாப்பிள்ளை வீட்டார்களும் ஊருக்கு போய் சேர்ந்ததும் கடிதமெழுதுவதாக கூறிச்செல்வர். ஆனால்.. பாவம்.. அவர்கள் ஊருக்கு போய் சேர்வதேயில்லை என்று என்னிடம் கூறுவாள் கல்யாணியக்கா.

எது எப்படியான போதிலும் அண்ணனுக்கு அண்ணியுடன் மாதம் ஒரு வெளியூர் பயணமும், இரு சினிமாவும் நிச்சயம்.

அம்மா அவளோடு சண்டை பிடிக்கும் அன்றைய இரவுகளில் அதிகமாய் தலையணை நனைப்பாள். எப்போதும் அவளது தலையனையில் உப்பு பொறிந்த ஓவியக்கோடுகள் ஒன்றோடு ஒன்றாய் பிணைந்து காட்சிதரும்.

அன்று வேலைக்கு கிளம்பின கல்யாணியக்கா.. வீடு திரும்பவேயில்லை. அவள் வேலை பார்க்குமிடம், தோழிகளின் வீடு, பத்திரகாளியம்மன் கோவில்.. என எங்கு தேடியும் கிடைக்கவில்லை. களைத்துப் போய் இரவு வீடு திரும்பினர் அப்பாவும், அண்ணனும்.

பொழுது புலரும் நேரம் பாண்டி சித்தப்பாவின் மகன் ராசு ஓடிவந்து தகவல் சொன்னான்.., கல்யாணியக்கா கரையோரம் ஒதுங்கி கெடக்குறாயென..!

—-
(1996-ல் இலக்கியச் சோலையில் வெளியானது)

படம் நன்றி :- நண்பர் இளவஞ்சி

இங்கேயும் போகலாம்..

நீ நான் மற்றும் வெட்கம்

நீ நான் மற்றும் முத்தம்

மேலும்..

நீ நான் மற்றும் கடவுள்

நீ நான் மற்றும் முத்தம்

மேலும்..
நீ நான் மற்றும் வெட்கம்

நீ நான் மற்றும் கடவுள்

ஒருபோதும் சோர்ந்து போனதில்லை
மனிதர்களிடம் பேசும் பொழுதுகளில்

சோகங்கள்
துரோகங்கள்
வருத்தம்
மகிழ்ச்சி
என எதுபற்றியேனும்
பேசிக்கொள்ள நேர்ந்திருக்கிறது
பல சமயங்களில்

முன் சிரித்து
பின் கூறு போடுபவர்கள்
இருக்கின்ற போதிலும்
இவர்களை ஒதுக்கிவிட
தோன்றியதில்லை

பூனை,நாய்,கிளி
ஏன் கடவுள்களே கூட
பதில் பேசாமலிருக்கையில்
ஏதாவது பேசும்
மனிதர்களை புறந்தள்ள முடிவதில்லை.

கூட்டம் போடு
பழந்தமிழ்
இலக்கியங்களில்
புளங்காகிதமடை

கூட்டத்தில் கலகம் செய்
குழுசேர்ந்து
குசுகுசுத்துக்கொள்

புலியை விரட்டிய
மறத்தியின்
பால் குடித்தவனென
மார் தட்டிக்கொள்

யதார்த்தம்
மாயா- யதார்த்தம்
நவீனம்
பின்-நவீனம்

அரசியல் பேசு
அலோவென
கை குலுக்கிக்கொள்

எழுது
பிரதி அழி
நாவறளப்பேசு
கொன்றுகுவி

அடையாளம்
தொலைத்ததறியாமல்
கூச்சலிடு
தமிழனென்று

குப்பிகளுடைய
கோப்பையை காலி செய்

மசுரு
சோற்றுக்கு
வழியில்லாமல்
சாகிறான் விவசாயி.

ஒழுங்காய்த்தான் இருந்தன முதலில்
ஆரோக்கியம் சேர்க்குமென
ஆசைப்பட்டு பூசிக்கொண்ட களிம்புகளால்
விளைந்தவை இவை

களிம்புகளை வழங்கியவர்களும்
சொறிந்துகொண்டுதானிருக்கிறார்கள்
இருந்தும் மோகம்
குறையவில்லை மக்களுக்கு

முதலில் அதன்
விளைவைப் பற்றி விளக்க வேண்டும்
பின்னரதனை அழிக்கவேண்டும்
அப்போது தான்
சரிபடும் தேகமும், தேசமும்!