ஒடிசா பயணமும் டெங்கு காய்ச்சலும்

சாகித்ய அகாடமியின் பால சாகித்ய புரஸ்கார் விருது வழங்கும் விழா, நவம்பர் 14ஆம் தேதி ஒடிசாவின் புவனேஸ்வரத்தில் என்றதுமே ஒருவித உற்சாகம் தொற்றிக்கொண்டது. வரலாற்றுச்சிறப்பு மிக்க இடங்களின் சிலவற்றையாவது பார்த்துவிடவேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டேன்.  நவம்பர் 13ஆம் தேதி மாலை இங்கிருந்து ஒடிசா கிளம்பும்போதே.. சற்று உடல்நலமில்லைதான். புட் பாயிசன் என்ற அளவில் மருத்து மாத்திரைகள் எடுத்துக்கொண்டு, புவனேஸ்வரம் சென்று இறங்கினேன்.

ஆர்.பாலகிருஷ்ணன், ஐ.ஏ.எஸ்

என்னுடைய முழு பயண விவரங்களையும் முன்னதாகவே, அங்கு உயரிய பதவியில் இருக்கும் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரியான ஆர்.  பாலகிருஷ்ணன் சாருக்கு அனுப்பி வைத்திருந்தேன். விமானநிலையத்திலேயே பிக் அப் செய்ய வாகனம் வந்துவிட்டது. அதில் ஏறி ஹோட்டல் அறைக்கு சென்றுவிட்டேன்.

சாகித்ய அகாடமி துணைத்தலைவர் மகாதேவ் கௌசிகிடமிருந்து விருது பெற்றுக்கொண்டபோது

மறுநாள் மாலை விருது வழங்கும் நிகழ்ச்சி. காலை முதலே ஜுரம் அடிக்கத்தொடங்கியது. 104 டிகிரி. மருத்துவர் கொடுத்துவிட்ட, பாரசிட்டமால் எடுத்துக்கொண்டு ஓய்வு எடுத்தேன். மதியத்திற்கு மேல் கொஞ்சம் தேறினேன். ரெடியாகி விழாவில் கலந்துகொண்டு, விருதையும் பெற்றுக்கொண்டு அறைக்கு வந்துவிட்டேன்.

மீண்டும் இரவு முழுக்க ஜுரம் தூக்கி அடித்தது. (106 டிகிரிவரை சென்றது. பாதி மயக்க நிலையில் இருந்தேன்) திங்கட்கிழமை காலை எழுத்தாளர்கள் சந்திப்பு நிகழ்வில் உரையாற்ற முடியாத அளவுக்கு உடல் நிலை மோசம். தொல்லை செய்யவேண்டாம் என நினைத்து, தவிர்த்து வந்தவன் வேறு வழி இன்றி, பாலகிருஷ்ணன் சாருக்கு விஷயத்தைச்சொல்லி, வாட்ஸ் ஆப்பில் செய்தி அனுப்பினேன். அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே தொலைபேசியில் அழைத்து கடிந்துகொண்டவர், உடனடியாக அவ்வூரில் தலைமை அரசு மருத்துவமனைக்கு உதவியாளருடன் அனுப்பி வைத்தார். அங்கேயே எல்லா சோதனைகளும் எடுக்கப்பட்டன. மாலை டெங்கு என உறுதியானது.

ப்ளேட்லெட் அளவை வைத்து, உள்ளூரில் சென்னையில் என பல இடங்களில் விசாரித்து, எனது பயணத்திட்டத்தில் மாறுதல் செய்யவேண்டியதிருக்குமா என்றெல்லாம் பலருடன் கலந்து பேசி, எனக்கு அப்டேட் செய்தார் பாலகிருஷ்ணன்சார். அப்போதுதான் நல்ல உணவு இன்றி கனியும் சிரமப்படுவதைச்சொன்னேன். அதன் பிறகு அன்று முழுமைக்கும் அவர்கள் வீட்டில் இருந்தே உணவு வந்து சேர்ந்தது. அந்தப் பயணத்தில் கனி நல்ல உணவு சாப்பிட்டது என்பது அன்றுதான். அதோடு புவனேஷ்வரத்தின் தமிழ் சங்க ஆட்களையும் அவசர உதவிக்கு என அனுப்பி வைத்தார். அவர்களும் பழங்கள், கஞ்சி என்று கொடுத்து சிறப்பாக கவனித்துக்கொண்டனர்.

தோழர் எம்.ஜெ.பிரபாகர்
ஹேமா ராகேஷ்

சென்னை வந்து இறங்கும் முன்னரே, தோழர் பிரபாகரும் அவரது மருமகளும் ஊடகவியலாளருமான ஹேமா மூலம் ஓமந்தூரார் மருத்துவமனையில் டாக்டர் ரமேஷிடம் பேசி வைத்திருந்தனர். ஒடிசாவில் எடுத்த மருத்துவ ரிப்போர்ட்டுடன் ஓமந்தூராரில் சென்று சேர்ந்தேன்.  உடனடியான, தரமான மருத்துவ சேவை தொடங்கினர். மெல்ல மெல்ல உடல்நலம் தேறி வீட்டுக்கு வந்துவிட்டேன்.

அதற்கு நடுவிலேயே கனிக்கு டெங்கு பாசிட்டிவ் என்று உறுதியானது. அச்சப்படத் தேவை இல்லை என மருத்துவர் சொல்லி இருந்தாலும் அவரின் அறிவுறுத்தலின் படி தினமும் ரத்த மாதிரிகள் எடுத்து பிளேட்லெட் அளவையும் கவனித்துக்கொண்டே வருகிறோம். பப்பாளி இலைக் கஷாயம், பப்பாளி மாத்திரை போன்றவற்றை அவனுக்கு தந்து வந்தாலும் பிளேட்லெட் எண்ணிக்கையில் முன்னேற்றமில்லை. ஆனால் பிளேட்லெட் குறையும் விகிதம் டெங்குவில் காணப்படும் இயல்பான மாற்றம்தான் என்றும், வீட்டு கவனிப்பே அவனுக்குப் போதுமானது என்றும் மருத்துவர் சொல்வதால் மனதை தேற்றிக் கொள்கிறோம். முழுமையாக இந்த வளையத்திலிருந்து நாங்கள் விடுபட்டு வர இன்னும் சில நாட்கள் ஆகலாம்.

சரவணன் பார்த்தசாரதி

ஆனாலும் அந்நிய நிலத்தில், ஆபத்துக் காலத்தில் தோன்றாத் துணையாக நின்று உதவிய அண்ணன் பாலகிருஷ்ணன் அவர்களுக்கும், துவண்டு ஊர் வந்து சேர்ந்தவனை தோள் கொடுத்துத் தேற்றிய தோழமைகள் பிரபாகர் மற்றும் தம்பி சரவணன் பார்த்தசாரதி ஆகியோருக்கும் ஈரம் காயும் முன் நன்றி நவிலவே இந்தப் பதிவு.

Posted in அனுபவம், மனிதர்கள் | Tagged , , , , , | Leave a comment

ஒடிசாவில் பால சாகித்திய புரஸ்கார் விழா

சாகித்திய அகாடமியின் ‘பால சாகித்திய புரஸ்கார் 2020’ விருது வழங்கும் விழா, ஒடிசா மாநிலத் தலைநகர் புவனேஸ்வரத்தில் வைத்து நடைபெற உள்ளது. இம்மாதம் (நவம்பர்) 14, 15ஆம் நாட்கள் என்று முடிவு செய்துள்ளனர். நிகழ்வில் கலந்துகொள்ள ஒடிசா செல்கிறேன். பருவநிலை ஒத்துழைப்போடு, எவ்வித தடங்கலும் இன்றி பயணம் நிறைவேறவேண்டும் என்பதே இப்போதைய அவா! (அடித்து துவைக்கும் மழை, அன்றைய நாட்களில் கொஞ்சம் ஓய்வெடுக்கவேண்டும்)

Posted in சிறுவர் இலக்கியம், தகவல்கள், விளம்பரம் | Tagged , , , , , , | 1 Comment

சிறார் இலக்கியம் செழிக்க முற்போக்காளர்களின் பங்கு!

என்னுடைய பால்யத்தை வண்ணமிக்கதாக மாற்றியவர்கள் அப்போதைய சிறார் எழுத்தாளர்கள்தான். திக்குவாய் குறைபாடும், கற்றல்குறைபாடும் சேர்ந்து இருந்த ஒரு மாணவன் நான். இக்குறைபாடுகளினால் பிறரின் கேலிக்கும் கிண்டலுக்கும் எப்படி எல்லாம் ஆட்பட்டுப் போயிருப்பேன் என்பதை இதனை வாசிப்பவரின் கற்பனைக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

பிறரின் கேலிக்கு ஆட்படும்போதெல்லாம் உள்ளுக்குள் உடைந்து அழுவேன். இதன் காரணமாகவே தனித்து இருக்கத் தொடங்கினேன். அந்த நேரத்தை புத்தக வாசிப்பு பக்கம் திருப்பினேன். உடன்பிறந்தோருக்கும் வாசிப்பு பழக்கம் இருந்ததால், அவர்கள் படிக்கும் சிறுவர் பத்திரிக்கைகளை நானும் படிக்கத்தொடங்கியவன் பின்னாலில் எனக்கான இதழ்களை நானே வாங்கிக்கொண்டேன். அப்புறம் நூலகத்தில் சேர்ந்து, நூலகரின் வழிகாட்டுதலோடு நூல்களைத் துணைகொண்டேன். இதெல்லாம் எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும்போதெ நடந்துவிட்டது.

எழுத்தாளர்களின் கதை உலகம் எனக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. அந்த கதாபாத்திரங்களே கனவுகளில் வந்தன. சிறுவயதில் நான் படித்த எழுத்தாளர்களின் படைப்புக்கள் கொடுத்த ஆனந்தத்தை இன்று யோசித்துப் பார்த்தாலும் அதே மகிழ்ச்சி பொங்கும்.

பத்து வயதில் ஒரு சிறார் படைப்பைப் படிக்கும் ஓர் இளம் வாசகனின் மனதில் இருபது ஆண்டுகள் கழித்தும் அந்தப் படைப்பு அசைக்கமுடியாத இடத்தில் இருந்தால் அதுவே சிறந்த சிறுவர் படைப்பாக இருக்கமுடியும் என்பது எனது கருத்து. இதை நான் சிறுவர் இலக்கியத்திற்குள் நுழையும் முன்பு இருந்தே சொல்லி வருகிறேன்.

எல்லோருக்கும் ஒரே எழுத்தாளரின் படைப்பே மனதில் நிற்க வேண்டும் என்பதில்லை. அதனால்தான் ஒருவருக்கு வாண்டுமாமா, இன்னொருவருக்கு கல்வி கோபாலகிருஷ்ணன், மற்றொருவருக்கு தூரன் என ஆளாளுக்கு அவர்களுக்குப் பிடித்தவர்களின் ஒவ்வொரு படைப்புக்களை குறிப்பிடுகின்றனர்.

தொன்னூறுகளின் மத்தியில் சிறுவர் இலக்கியத்தில் ஒரு தொய்வு விழுந்தது. அதுவரை பிரபலமாக இருந்த எழுத்தாளர்களின் புதியபடைப்புகள் பெரியதாக வரவில்லை. வழக்கமான நீதி சொல்லும் பாரம்பரிய கதைகள் மட்டும் வந்துகொண்டிருந்தன. தொலைக்காட்சிகள் வீட்டுக்குவீடு வரத்தொடங்கின காலகட்டமும் அதுதான். ஆங்கிலவழிக்கல்வியின் பக்கம் மக்கள் அதிகமாகத் திரும்பியதும் அப்போதுதான்.

விளைவு, வாசிப்பில் தேக்கம். தொலைக்காட்சியினால் பெரியவர்களிடமும், பாடமுறையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தினால் பிள்ளைகளிடமும் வாசிப்பில் தேக்கம் ஏற்படத்தொடங்கியது.

மறுமலர்ச்சி

இரண்டாயிரமாவது ஆண்டுக்குப் பின் பாரதி புத்தகாலயம், புக்ஸ் பார் சில்ட்ரன் என்றும் நிறுவனத்தின் மூலம் குழந்தைகளுக்கான நூல்களை வெளியிடத்தொடங்கியது நல்ல தொடக்கம். பிறமொழிகளில் இருந்தும் நல்ல பல நூல்களை தமிழுக்கு கொண்டுவரத்தொடங்கியதும் சிறப்பான முயற்சி.

அதன் பின் சில ஆண்டுகளிலேயே சிறார் இலக்கிய உலகம் சூடுபிடிக்கத்தொடங்கியது. நிறையபேர் எழுதத்தொடங்கினர். பல பதிப்பகங்களும் வந்தன. சந்தைக்கும் புதிதுபுதிதாக பல நூல்கள் வரத்தொடங்கின. அவற்றில் எத்தனை சிறப்பானவை என்பது பற்றி நாம் இங்கே பேசாமல் இருப்பது நல்லது என்றே எண்ணுகிறேன்.

முற்போக்காளர்களின் தேவை

இன்றைய காலகட்டம் என்பது எவ்வளவு நெருக்கடியானது என்பதை நாம் அறிவோம். மதவாதிகளும் சாதியவாதிகளும் அரசியல் அதிகாரம் பெற்று வளர்ந்து வரும் காலகட்டத்தில் இருக்கிறோம். இந்த சிந்தனையுடனேயே தான் இலக்கியத்தின் போக்கினையும் அணுகவேண்டியதிருக்கிறது. அதிலும் குறிப்பாக, சிறார் இலக்கியத்தை கொஞ்சம் கூடுதல் எச்சரிக்கையுடனே பார்க்கவேண்டிய தேவை உள்ளது.

இவ்விஷயத்தில் மண்ணையும் மக்களையும் நேசிக்கும் இடதுசாரிகளுக்கு இன்னும் கூடுதல் பொறுப்பும் அக்கரையும் எழவேண்டும். ஏனெனில் இன்றைய சிறுவர்கள் தான் நாளைய இளைஞர்களாக வருவார்கள். சிறுவர்களாக இருப்பவர்களை நாம் கண்டுகொள்ளாமல் போகும்போது, அவர்கள் இலகுவாக அடிப்படைவாதிகளில் செயல்களினால் ஈர்க்கப்பட்டு அவர்களின் பக்கம் சென்றுவிடுகின்றனர். இலவசமாக தற்காப்பு கலைகள் சொல்லிக்கொடுக்கிறோம்; சிலம்பம் சொல்லித்தருகிறோம்; உடற்பயிற்சி சொல்லித்தருகிறோம்; யோகா சொல்லித்தருகிறோம், நல்லொழுக்கம் கற்றுத்தருகிறோம் என்று ஜெபக்கூட்டங்களுக்கும் மார்க்க வழி என்று என்று பிள்ளைகளை பள்ளிக்குச் சென்றே பிடித்துக்கொண்டு போய்விடுகின்றனர்.  ஜெபமும்  தொழுகையும் சொல்லிக்கொடுக்கிறோம் என தொடர் வகுப்புகளின் மூலம் அவர்களின் மூளை மழுங்கடிக்கப்படுகிறது.

அப்போதெல்லாம் விட்டுவிட்டு, அவர்கள் வளர்ந்து இளைஞர்களானதும் அவர்களிடம் சமதர்மக் கொள்கையைப் பேசியோ, முற்போக்கு முகாமுக்கு வா என்று அழைப்பதிலோ துளியும் பயனில்லை என்பதை உணரவேண்டும்.

கூடவே இங்கே சிறுவர் இலக்கியம் எப்படி இருக்கிறது என்பதையும் உற்றுநோக்கவேண்டும். பிரபலமான ஒரு எழுத்தாளர் எழுதும் சிறார் கதையில் ஒரு காகத்தின் பாத்திரம் வருகிறது. அது நல்ல காகம் என்று ஆசிரியர் எழுதுகிறார். ஓவியர் அதற்கு படம் போடுகிறார் எப்படி தெரியுமா?

நெற்றி நிறைய விபூதி பட்டை அடித்து, ருத்திராட்ச கொட்டை மாலை போட்டு அமர்ந்திருக்கிறது அந்த ‘நல்ல’காகம். – இக்காட்சியைப் பார்க்கும் ஒரு குழந்தையின் மனதில் என்ன பதிவாகும் என்று சிந்தித்துப் பார்க்கவேண்டும். பட்டை அடித்து, ருத்திராட்சம் அணிந்தவர்கள்தான் நல்லவர்கள் என்ற சித்திரம் மனதில் பதிவாகாதா? இதே போல, வேறு சில நூல்களிலும் பட்டை போட்ட பூனை, நரி போன்ற பல விலங்குகளின் சித்திரங்களை பார்த்தும் அதிர்ச்சியடைந்தேன்.

சாமி கும்பிடுவது, அதன் வழி ஏற்றதாழ்வுகளை ஏற்றுக்கொள்ளவேண்டும் என்று மறைமுக உரைப்பது, உழைப்பை மலினப்படுத்தி மட்டம் தட்டுவது, லஞ்சம் கொடுத்து தப்பித்துக்கொள்வது போன்ற விஷயங்களை உள்ளடக்கி அறமோ, விழுமியங்களோ எதுவும் இல்லாமல் பல படைப்புகள் எழுதப்பட்டு வருகின்றன. இவைபோன்ற படைப்புக்களை கண்டிக்கவேண்டிய முற்போக்கு அமைப்புகள் சிறந்த சிறுவர் இலக்கிய விருதுகள் கொடுத்து, இப்படியான படைப்புகளை ஊக்குவிக்கும் கொடுமைகளும் இங்கே அடிக்கடி நடந்து வருகின்றன.

பல சிறார் கதைகளில் ஆங்கிலக்கலப்பு என்பது மிதமிஞ்சி எழுதப்படுகின்றன. கூடவே உருவக்கேலி செய்வதும் தவறில்லை என்ற போக்கு சிறார்களுக்கான எழுத்துக்களில் காணக்கிடைக்கின்றன. அரிதாக சில நல்ல படைப்புகள் வருகின்றன. ஆனால் அவையும் கண்டுகொள்ளப்படாமல் போய்விடுகின்றன.

சிறார் இலக்கிய உலக்கில் இன்றைய காலம் என்பது கொஞ்சம் சவாலானது. ஆம்! இங்கே சிறார் நூல்களை வாங்குபவர் வேறு; வாசிப்பவர் வேறு. அதனால் இரு தரப்பினரையும் திருப்தி படுத்தவேண்டிய தேவை, சிறார் எழுத்தாளர்களுக்கும் பதிப்பகத்தினருக்கும் உள்ளது. இதில் பெற்றோரை திருப்திப்படுத்தும் பணியை மட்டும் செய்தால் போதும், புத்தகங்கள் விற்றுவிடும் என்று சிலர் எண்ணுகின்றனர். விற்பனை எண்ணிக்கையும், சுய விளம்பரமும் தற்காலிக வெற்றிகளே. வாசகர்களை சென்று அடையாத எந்த படைப்பும் காலம் கடந்து நிற்காது என்பதை எழுத்தாளர்கள் உணரவேண்டும்.

பெற்றோரின் பங்கு

பொதுவாகவே குழந்தைகள் பெற்றோரை நகலெடுப்பதிலேயே ஆர்வமிக்கவர்களாக இருப்பர். எனவே பெற்றோர்கள் வாசிப்பதில் ஆர்வமிக்கவர்களாக இருந்தாலே பிள்ளைகளும் அவர்களின் அடியெற்றிவருவர். இல்லையெனில் நூல் வாசிப்பு என்பது ஏதோ தண்டனை போல என பல பிள்ளைகள் எண்ணுகின்றனர். “அவங்க எல்லாம் டிவி, மொபைல்னு பார்க்குறாங்க. எங்களை மட்டும் படி படின்னு சொன்னா அது எப்படி மாமா?” என்று என்னிடம் கேள்விகேட்ட குழந்தைகளுக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறி இருக்கிறேன்.

குறிப்பிட்ட நேரத்தை அதை வாசிப்புக்கான நேரம் என அறிவித்து ஒதுக்கி, குடும்பமாக உட்கார்ந்து புத்தகவாசிப்பில் ஈடுபடலாம். தொடக்கத்தில் கொஞ்சம் சிரமங்கள் ஏற்பட்டாலும் நாளடைவில் நல்ல முன்னேற்றம் ஏற்படும் என்பது கண்கூடு.

கதைசொல்லிகளாக..

அதுபோலவே, குழந்தைகளுக்கு பெற்றோர்களே கதைசொல்லிகளாக மாறவேண்டும். ஒன்று அல்லது இரண்டு குழந்தைகளுக்கு அவர்தம் பெற்றோர் கதை சொல்லும்போது, நேரடியாக குழந்தைகளின் உணர்வு அறிந்து கதை சொல்லமுடியும். அப்படியே அவர்களை வாசிப்பின் பக்கம் திருப்புவதும் இயல்பாக நடந்துவிடும். ஆனால் இங்கே கதைசொல்லிகள் என்போரிடம் குழந்தைகளை அனுப்பிவிட்டு, பெற்றோர் நிம்மதி அடைந்துவிடுகின்றனர். இப்பழக்கம் நல்லதல்ல. குழந்தைகளுக்கும் பெற்றோருக்குமான உறவு பலப்படுவதற்கும் குழந்தைகளிடம் பாடம் தவிர்த்த உரையாடல் நிகழ்த்துவதற்கும் இருக்கும் ஒரே வாய்ப்பு கதை சொல்லும் நேரம் தான். அதை வீணாக்குகிறோம் என்பதை ஒவ்வொரு பெற்றோரும் உணரவேண்டும். என்றோ ஒருநாள் ஒரு மகிழ்ச்சியின் கொண்டாட்டமாக கதைசொல்லிகள் நிகழ்வுகளுக்கு அனுப்பலாம். தவறில்லைதான். இப்பணியை பெற்றோர் செய்வதே சிறந்தது.

சமூகத்தின் பால் அக்கறையும் சக மனிதர்களின் மீது நன்மதிப்புக் கொண்ட பிள்ளைகளாகவும் சுயசிந்தனையாளராகவும் குழந்தைகள் வளரவேண்டும் என்றால் அவர்களுக்கு நூல் வாசிப்பை அறிமுகப்படுத்துவது ஒவ்வொரு பெற்றோரின் கடமை. அப்படி அவர்கள் வாங்கிக்கொடுக்கும் நூல்கள் நல்ல கருத்துக்களை பேசுபவையாக இருக்கவேண்டும். அவற்றை உறுதி படுத்த முற்போக்கு அமைப்புகள் நல்ல நூல்களை கொண்டாடி மக்களிடம் கொண்டு போய் சேர்க்கும் பணியை இன்னும் தீவிரமாக செய்யவேண்டும் என்பதே இப்போதைய எனது ஆசை!

(2021 நவம்பர் மாத செம்மலர் இதழுக்காக எழுத்தப்பட்ட கட்டுரையின் முழு வடிவம்!)

Posted in கட்டுரை, குழந்தை வளர்ப்பு, சிறுவர் இலக்கியம் | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

ஆமை காட்டிய அற்புத உலகம் 3ஆம் பதிப்பு

இது சிறுவர் இலக்கியத்தில் எனது முதல் நூல். 2016ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் முதல்பதிப்பு வெளியானது. அப்போதே பரவலான கவனத்தை இந்த நூல் பெற்றது என்றுதான் சொல்லவேண்டும். பெற்றோரும் ஆசிரியர்களும் மட்டுமல்லாது பல சிறுவர்களும் வாசித்து மகிழ்ந்த நூல் இது.

வெளியான காலத்தில் அதுவரை வெளிவந்துகொண்டிருந்த சிறார் நூல்களில் இருந்து இது வேறு ஒரு புதிய பாய்ச்சலை நிகழ்த்திக்காட்டியது. புனைவும் அறிவியலும் இணைந்த இந்த நடையை பின்னாலில் சிலர் தொட்டுப் பார்த்தனர். அதோடு இப்படியான ஒரு வடிவம் என்பதே அதுவரை இல்லாத ஒரு புதுமுயற்சியே! இந்த நூலுக்கான ஓவியங்களை வழிய அண்ணன் யூமா வழிகாட்டினார். ஓவியர் சொக்கலிங்கம் தனது அற்புதமான தூரிகையினால் அபரிதமான பங்களிப்பு செய்தார். வடிவமைப்பிலும் பாரதி புத்தகாலயத் தோழர்கள் குணா, காளத்தி ஆகியோரின் உழைப்பில் சிறப்பாக வெளியானது.
2017ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியிலேயே இரண்டாம் பதிப்பும் கண்டது. (இடையில் நூலகத்திற்கு தனிப்பதிப்பு அச்சானது)

எனது சிறார் வாசகர்களில் பலருக்கும் இந்த நூல் மிகவும் பிடித்த ஒன்று. இன்றைக்குமே இந்த நூலுக்கு சிறார்கள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பு உண்டு. இந்த நூல் இன்று மூன்றாம் பதிப்புக்கு சென்றுள்ளது.

Posted in சிறுவர் இலக்கியம் | Tagged , , , , | Leave a comment

முதல்வரின் வாழ்த்தும் எனது கோரிக்கையும்

மரப்பாச்சி சொன்ன ரகசியம் நூலுக்கு சிறார் இலக்கியத்தின் உயரிய விருதான சாகித்ய அகாடமியின் பால சாகித்ய புரஸ்காருக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டிருப்பதற்கு முதல்வர் மு.க.ஸ்டாலின் அவர்களை நேரில் சந்தித்து (28.09.2021) வாழ்த்தும் பாராட்டும் பெற்றேன்.

முதல்வரை சந்திக்கும் வாய்ப்பில், தமிழகத்தில் உள்ள ஆயிரக்கணக்கான மாற்றுத்திறன் குழந்தைகளின் மேம்பாட்டிற்கு அரசு சில முன்னெடுப்புகளை செய்தால் நன்றாக இருக்கும் என எனக்குத் தோன்றியதை, ஒரு மனுவாக எழுதி எடுத்துச்சென்று, முதல்வரின் கைகளில் நேரடியாகச் சேர்த்தேன். உறைக்குள் வைத்து கொடுத்த மனுவை உடனடியாக பிரித்து, கோரிகைக்களைப் படித்த முதல்வர் அதனை உதவியாளரிடம் அப்படியே கொடுத்தார்.

முதல்வரின் கவனத்திற்கு நான் கொண்டு சென்ற கோரிக்கைகள் இவைதான்.

  1. அறிவுசார் வளர்ச்சிக்குறைபாடு உடைய குழந்தைகளுக்கான, அரசு சிறப்பு பள்ளி மாநிலத்திற்கே ஒன்றுதான் உள்ளது. இதனை, குறைந்த பட்சமாக மாவட்டத்துக்கு ஒரு பள்ளி திறக்கவேண்டும்.
    *
  2. 18 வயது பூர்த்தியடைந்த ஆதரவற்ற, மனவளர்ச்சி குன்றியோருக்கு பராமரிப்பு இல்லங்கள் மாவட்டத்திற்கு ஒன்று உருவாக்கவேண்டும்.
    *
  3. அறிவுசார் வளர்ச்சி குறைபாடுடைய குழந்தைகளை தொடக்க நிலையில் கண்டந்து, பயிற்சிகொடுக்க உதவும் ஈ. ஐ. (E.I) செண்டர்கள், தற்போது மாவட்ட அளவில் உள்ளன. இதனை தாலுகா அளவில் கொண்டு வந்து மேலும் பல செண்டர்கள் திறக்கப்படவேண்டும்.
    *
  4. ஆட்டிசம், மூளை முடக்குவாதம், தசைச்சுருக்கு நோய் போன்ற பாதிப்புக்குள்ள குழந்தைகளின் தெரபி வகுப்புகளுக்கு அதிகப்படியாக செலவு ஆகிறது. தெரபி வகுப்பு செலவுகளை சமாளிக்க பெற்றோர் சிரமப்படுகின்றனர். முதல்வர் கருணை கொண்டு, சிறப்புக் குழந்தைகளுடைய பெற்றோரை அரசு காப்பீடுதிட்டத்தில் சேர்க்கவேண்டும். (இதில் வறுமைக்கோட்டுக்கு கீழே இருப்பவர் என்ற விதி தளர்த்தப்படவேண்டும். சிறப்புக்குழந்தைகளுடைய எல்லா பெற்றோருக்கும் அக்குழந்தையின் தெரபி வகுப்பு செலவுக்கு என தனி காப்பீடு அட்டை கூட வழங்கவேண்டுகிறோம்)
    *
  5. தெரப்பி வகுப்புகளை முறைப்படுத்த, கட்டணங்களை அரசே நிர்ணயித்து அறிவிக்க வேண்டும். சமூக நலத்துறையிலிருந்து குழு அமைத்து, திடீர் ஆய்வுகள் மூலம் பயிற்சி நிலையங்களில் நடக்கும் முறைகேடுகளைக் கண்டறிந்து நடவடிக்கை எடுக்கலாம். முறையாகப் படிக்காத ஆசிரியர்களை வைத்து நடத்தப்படும் செண்டர்களை மூடவும், நடவடிக்கை எடுக்கவும் மாவட்ட அளவிலான அதிகாரிகள் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும்.
    *
  6. மாநிலம் முழுவதும் உள்ள அனைத்து ஆரம்பப்பள்ளிகளிலும், நடுநிலைப் பள்ளிகளிலும் குறைந்தபட்சமாக ஒரு சிறப்பாசிரியரும், ஒரு உதவியாளரும் நியமிக்கப்பட வேண்டும். (இது ஆரம்பப் பள்ளி அளவிலேனும் ஒருங்கிணைந்த கல்விமுறை நன்கு இயங்க அடிப்படையான தேவையாகும்.)

-இவற்றை கருணையோடு இந்த அரசு நிறைவேற்றும் என்று நம்புகிறேன். ஒவ்வொரு கோரிக்கையும் அதனதன் அளவில் முக்கியமானவையே, எனவே இதில் எது நிறைவேற்றப்பட்டாலுமே எனக்கும் என்னைப்போன்ற பலருக்கும் மகிழ்ச்சி தான். ஏனெனில் இதன் மூலம் சிறப்புக் குழந்தைகளுடைய பல பெற்றோர் பலனடைவார்கள்.

Posted in Autism, AUTISM - ஆட்டிசம், அனுபவம், அரசியல், ஆட்டிச நிலையாளர்கள், ஆட்டிசம், ஆட்டிஸம், ஆவணம், கட்டுரை, குழந்தை வளர்ப்பு, சிறுவர் இலக்கியம், தகவல்கள், தன் முனைப்புக் குறைபாடு | Tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment