சில வேண்டுகோள்கள்

 

 

குறிப்பு: நண்பர்கள், உறவினர்கள், பெற்றோர் என எல்லோருக்குமான வேண்டுகோள். சிறப்புக்குழந்தை, ஆட்டிச நிலைக்குழந்தைகள் பற்றிய ஒரு புரிதலை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்பதால் எழுதப்பட்டுள்ளது.

1. பொதுவெளியில் – பயணத்திலோ, திருமண மண்டபத்திலோ, கோவிலிலோ எந்த இடமாக இருந்தாலும், ஓர் ஆட்டிச நிலைக்குழந்தையை எதிர்கொண்டால் அவரின் பெற்றோரிடம் துருவித் துருவி விசாரணைகள் ஏதும் செய்யாமல் இருக்கலாம். கூடவே அதைச்செய், இதைச்செய் என்பதுபோன்ற இலவச அறிவுரைகளையும் தவிர்க்கலாம்.

2. ஆட்டிச நிலைச்சிறுவர்களுக்கு புலனுணர்வு சார்த்த சங்கடங்கள் எப்போதும் இருக்க வாய்ப்புகள் உண்டு என்பதால், கைகளை உதறியபடியோ, முன்னும் பின்னும் உடலை ஆட்டியபடியோ, தனக்குத்தானே சத்தமாக பேசிக்கொண்டோ அல்லது வினோதமான ஓசைகள் எழுப்பிக்கொண்டோ இருப்பர். அச்சமயங்களில் அவர்களை அதட்டுவதோ,அடக்குவதோ, அவர் பெற்றோரை கடிந்துகொள்ளவோ வேண்டாம்.

3. இப்படியான புலனுணர்வு பிரச்சனையின் காரணமாக இவர்கள் செய்யும் விநோத செயல்பாடுகளை நாம் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டாலே, இவர்கள் கொஞ்ச நேரத்தில் அமைதிக்குத் திரும்பிவிடுவர். அதைவிடுத்து, குறுகுறுவென உற்று நோக்க வேண்டாம். அது இவர்களின் செயல்களை அதிகப்படுத்தவே செய்யும் என்பதை உணருங்கள்.

4. உங்கள் வீட்டுக்குழந்தைகள், சக வயதுடைய இவர்களை விநோதமாகவும், கேலியாகவும் பார்க்காமலிருக்கக் கற்றுக்கொடுங்கள். குறைபாடுகள் இருந்தாலும் இவர்களும் சக மனிதர்களே என்பதை உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு தெளிபடுத்துங்கள்.

5. வாய்ப்புக் கிடைக்கும்போது அல்லது வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டு, (குறைந்தது ஆண்டுக்கு ஒரு முறையாவது) சிறப்புக்குழந்தைகள் படிக்கும் பள்ளிகளுக்கோ அல்லது தனி இல்லங்களுக்கோ உங்கள் பிள்ளைகளை அழைத்துச்சென்று, சவால்களுடன் தினமும் போராடும் இவர்களை அறிமுகப்படுத்துங்கள். இடர்பாடுகளுடன் வாழும் இக்குழந்தைகளைக் காணும்போது, அவர்கள் தனக்கு கிடைத்திருக்கும் வாழ்க்கையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்துகொள்வதோடு, இக்குழந்தைகளின் சிரமங்களும் புரியவரும். (இங்கே- ஒரு குழந்தை வைத்திருக்கும் பெற்றோரைக் குறிப்பிடவில்லை. பலகுழந்தைகள் இருக்கும் இடத்தைக் குறிப்பிடுகிறேன்)

6. சிறப்புக்குழந்தைகளும் இந்தப் பூமியில் வாழத் தகுதியானவர்களே… அவர்களுக்கும் எல்லா உரிமைகளும் உண்டு. நன்றாக இருக்கும் நாம்தான் அவர்களுக்கு ஆதரவாக உறுதுணையாக இருக்கவேண்டும். காயப்படுத்தக்கூடாது என்பதை உணரச்செய்யுங்கள்.

7. ஆட்டிச நிலைக்குழந்தைகளுக்கு பெரிதும் சவாலான விஷயம் தினப்படி வாழ்க்கையின் சம்பிரதாயங்கள் தான். (ADL- Activities of daily living) அதாவது ரூல்ஸ் கடைப்பிடிப்பது. (செருப்பை அறைவாசலில் விடுவது, வரிசையில் நிற்பது, பந்து போட்டு விளையாடும் போது, அடுத்தவருக்குப் பந்தை கொடுக்கத்தெரியாமல் தானே வைத்துக்கொள்வது போன்று) இவற்றை தெரபிஸ்ட்கள், பெற்றோரை விட இன்னொரு குழந்தை எளிமையாகக் கற்றுக்கொடுத்துவிடும். உங்கள் குழந்தைகளின் மூலம் அதற்கு நீங்கள் உதவலாம். சிறப்புக்குழந்தைகள் எல்லா விஷயங்களிலும் மெதுவாகவே ரியாக்ட் செய்வார்கள் என்பதால் உடனடி பலரை எதிர்பார்க்கவேண்டாம் என்பதை உங்கள் பிள்ளைக்கு புரியவையுங்கள்.

8. குறைபாடு உடையவர்களை ஒருபோதும் உடல் அளவிலோ, மனதளவிலோ, கேலி கிண்டல் செய்தோ காயப்படுத்தும்படி நடந்துகொள்ளக்கூடாது என்பதைப் புரியவையுங்கள்.

9. நீங்கள் மேற்சொன்ன வழிகளைப் பின் பற்றினால்.. வளரும் உங்கள் பிள்ளையும் எதிர்காலத்தில் சிறப்புக்குழந்தைகளையும் தம்முடன் இணைத்துக்கொண்டு பயணிப்பர். இது லட்சக்கணக்கான சிறப்புக்குழந்தைகளுக்கு தன்னம்பிக்கையையும், அவர்தம் பெற்றோருக்கு பெரும் ஆறுதலையும் அளிக்கக்கூடியதாக இருக்கும்.

10. குழந்தைக்கு எதிராக எது நடந்தாலும் குரல் கொடுப்பவராக, நீங்கள் இருப்பீர்கள். அதுபோல, உங்கள் பார்வையில் எங்காவது சிறப்புக்குழந்தையையும் அதன் பெற்றோரையும் எவரேனும் அவமானப்படுத்தும்போதோ, நெருக்கடி ஏற்படுத்தும் சமயங்களிலோ, அவர்களுக்காகவும் சேர்த்தே ஒலிக்கட்டும் உங்கள் குரல்.

இவை எல்லாம் கட்டளைகள் அல்ல! வேண்டுகோள்கள் அவ்வளவே!!

http://blog.balabharathi.net

Posted in Autism, AUTISM - ஆட்டிசம், ஆட்டிச நிலையாளர்கள், ஆட்டிசம், ஆட்டிஸம், தன் முனைப்புக் குறைபாடு, மதியிறுக்கம் | Tagged , , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

ஆட்டிசம்: நம்பிக்கை தரும் மனிதர்கள் -கர்ட் ஹர்பெர் (curt harper)

“எதிர்காலத்தில் என் குழந்தை தன்பணிகளை தானே செய்துகொள்ளும்படி வளர்வானா?” எல்லா ஆட்டிச நிலைக்குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கும் இக்கேள்வி இருக்கும். உண்மையில் எல்லோருக்கும் அது சாத்தியமா என்பதை நான் அறியேன். ஆனால் பலருக்கும் அது சாத்தியம் என்பதை நம்புகிறேன்.

நம் குழந்தை அந்த இடத்தை அடைய நாம் கடுமையாக உழைக்கவேண்டியதிருக்கும். புராணங்களில் சொல்லப்பட்ட பூமா தேவியை விட, அதிகம் பொறுமை மிக்கவர்களாக பெற்றோர் மாறவேண்டும். ஒரே விஷயத்தை திரும்பத்திரும்ப செய்வதிலோ, கேட்பதிலோ எப்படி நம் குழந்தைகள் சலிப்படைவதில்லையோ… அதைப்போல பல மடங்கு நாமும் கற்றுக்கொடுப்பதில் மாறவேண்டும்.

திரும்பத்திரும்ப சொல்லிக்கொடுத்துக்கொண்டே இருக்கவேண்டும். இன்னும் கூடுதலாக அவர்களின் ஆர்வம் எதிர் இருக்கிறது என்பதைக் கண்டு பிடிக்கவேண்டும். அதில் ஆட்டிச நிலைக்குழந்தைகளை ஈடுபடுத்தவேண்டும். அவர்கள் அதைப் பற்றிக்கொள்ள, சில நாட்கள், வாரங்கள், மாதங்கள் கூட ஆகலாம். ஏன்.. சில வருடங்கள் கூட ஆகலாம். அதுவரை இடைவிடாது கற்றுக்கொடுத்துக்கொண்டே இருக்கும். அவர்களின் ஆர்வம் அறிந்து நாம் கற்றுக்கொடுப்பது என்பது அவசியம். இந்தனை முயற்சிகளுக்கும் பொறுமை அவசியம். ஆனால் முயற்சிகள் எப்போதும் தோற்றுப்போகாது. ஒருநாள் பெற்றோர் வியக்கும்படி பிள்ளைகள் கற்றுக்கொண்டிருப்பார்கள்.

 

கர்ட் ஹர்பெர்

என்பவருக்கு இன்று 50 வயதாகிவிட்டது. இரண்டு வயதில் ஆட்டிசம் என்று அடையாளம் காணப்பட்டவர். தொடர்ந்து பெற்றோர் முயற்சியில் இன்று கர்ட் மகிழ்ச்சியாக வாழ்த்துவருவதாக சொல்கிறார். 17 ஆண்டுகளுக்கு மேலாக அலைச்சறுக்கு விளையாட்டில் ஆர்வமிக்கவராக இருக்கும் கர்ட், பலருக்கும் பயிற்றுவிற்பவராகவும் இருக்கிறார்.

சமைக்கிறார், கார் ஓட்டுகிறார், வேலைக்குப் போகிறார், கற்றுக்கொடுக்கிறார், விளையாடுகிறார். போன் பேசுகிறார். மொத்தத்தில் பிறரை சார்ந்திருக்காமல் தான் தேவைகளை பூர்த்திசெய்து தன் வாழ்க்கையை தானே வாழ்கிறார்.

கர்ட் ஹர்பெர் பற்றிய இந்த ஆவணப்படத்தை, ஆட்டிச நிலைக்குழந்தையின் பெற்றோர் அவசியம் பார்க்க பரிந்துரைக்கிறேன். மற்றவர்கள் பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டுகிறேன்.

Posted in Autism, AUTISM - ஆட்டிசம், ஆட்டிச நிலையாளர்கள், ஆட்டிசம், ஆட்டிஸம், ஆவணம், மதியிறுக்கம் | Tagged , , , , , , , , , , , , , | Leave a comment

புதிய அனுபவம் கொடுக்கும் சிறார் நாவல்: இருட்டு எனக்குப் பிடிக்கும்

iruttu

பயணம் பிடிக்காதவர்கள் இருக்கமுடியுமா? அல்லது பயணம் பிடிக்காத குழந்தைகள் இருக்கமுடியுமா? நானறிந்த வரை குதுகுலமாக குழந்தைகள் பயணங்களுக்குத் தயாராகிவிடுவார்கள். இன்னும் சொல்லப்போனால்.. ஊட்டிக்குப் போய் மலர்கண்காட்சி பார்ப்பதும், ஆக்ரா போய் தாஜ்மகால் பார்ப்பதும் வயதுவந்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கலாம். ஆனால் குழந்தைகளுக்கு புது இடத்திற்குப் போகிறோம் என்பதே மகிழ்வளிக்கக்கூடியதுதான்.

தமிழைச் சிரமமின்றி வாசிக்கத்தெரிந்த 10 வயதுக் குழந்தை தொடங்கி, எவரும் வாசித்துவிடக்கூடிய அளவில் எழுதப்பட்டுள்ள கதைதான் ’இருட்டு எனக்குப் பிடிக்கும்’  இச்சிறுவர் நாவலின் ஆசிரியர் ரமேஷ் வைத்யாவுக்கு தனி அறிமுகம் தேவை இல்லை. பல ஆண்டுகளாக பத்திரிக்கைத்துறையிலும் குறிப்பாகச் சிறுவர்களுக்கான இதழ்களில் தனக்கான முத்திரையைப் பதித்துவரும் மூத்தவர்.

000

ஓர் இரவு, ஒரு பகலில் நடக்கும் சம்பவங்கள் தான் மொத்த கதை.

ஆறு குழந்தைகள், ஓர் ஓட்டுநருடன் மேகமலைக்கு ஒரு ஜாலி ட்ரிப் போகிறார்கள். போகின்ற வழியில் அவர்களுக்கு நேருகின்ற விபத்தில் ஜோவும், அவன் தங்கை ஷிலுவும் கூட்டத்தில் இருந்து விலகிப்போய் விடுகின்றனர்.

ஒருபக்கம் இவர்கள் இருவரும், மறுபக்கம் ஓட்டுநருடன் இவர்களைத்தேடி வரும் மற்ற பிள்ளைகள் என்று கதை இரண்டு கிளைகளாகப் பிரிந்து பயணிக்கிறது.

காட்டு விலங்குகள், இரவில் பெய்யும் மழை, துரத்தும் யானை, பாய்ந்துவரும் கரடி என்று ஓர் அட்வென்ச்சர் த்ரில்லர் -போன்று கதை சரியான வேகத்தில் போகிறது.

நகரத்தில் விடியலைப் பார்த்திருப்போம்… காட்டுக்குள்..? இதில் ஒரு இடத்தில் காட்டுக்குள் விடியலை விவரிக்கும் காட்சிகள் அப்படியே அந்த இடத்திற்கே நம்மை அழைத்துச்செல்கிறது. மலைச்சரிவில் தவறி விழும் தங்கையைத்தேடி அண்ணன் போகும் போது நமக்கு பதைபதைப்பு கூடுகிறது. இப்படி கதை முழுக்க ரசித்த இடங்கள் நிறைய உண்டு. ஒரு காடு என்றால் மரமும் மலையும் மட்டுமா, அங்கே விலங்குகள் அங்கே வசிக்கும் பழங்குடியினர் என நுட்பமுடன் பதிவு செய்யப்பட்ட செய்திகள் ஏராளம்.

இச்சிறார் நாவலை வாசிப்பவர் கொஞ்சம் தனிமையில் இருந்து, வாய்விட்டு வாசித்தால், காட்டுக்குள் மாட்டிக்கொண்ட அக்குழந்தைகளுடனே நாமும் பயணிப்பதுபோன்ற மாயத்தோற்றத்தை ஏற்படுத்தும்படியான மந்திர எழுத்து. உண்மையில் சமீபகாலங்களில் இப்படியான கதை தமிழில் ஏதும் வந்ததில்லை என்றே உறுதியாகச் சொல்லமுடியும். இடையிடையே படங்கள் வரையப்பட்டிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக வந்திருக்கும். படங்கள் இல்லாததால் பதின் பருவத்தின் மத்தியில் இருக்கும் குழந்தைகள் விரும்பிப்படிப்பர். அவர்களுக்குப் பிடிக்காத அட்வென்ச்சர் உண்டா என்ன?

கதைக்குள் வரும் ஆறு பாத்திரங்களும் நல்ல செட்டு. ஒருவருக்கொருவர் கலாய்த்துக்கொண்டும், சண்டையிட்டுக்கொண்டும், உதவிக்கொண்டுமாக இருக்கிறார்கள். இக்கதையை வாசிக்கும் வயதுவந்தோருக்கு நிச்சயம் தங்களின் பால்ய நண்பர்கள் எவரையேனும் இப்பாத்திரங்கள் நினைவுபடுத்தும். இக்குழுவைக்கொண்டு, இரண்டாம் பாகம் கூட எழுதலாம்.

நான் பள்ளியில் படித்த காலத்தில், ஒருவர் தோள்மீது ஒருவர்க் கை வைத்து பள்ளிப் பசங்களை எல்லாம் வரிசையாக அழைத்துக்கொண்டு, ஆண்டுகொருமுறை ஏதாவது ஒரு சினிமாவுக்கு அழைத்துப்போவார்கள். அப்படியான குழந்தைகளுக்கான திரைப்படங்கள் தமிழில் வந்து பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன என்றே நினைக்கிறேன். தற்போது யாரேனும் குழந்தைகளுக்கான திரைப்படம் எடுக்க நினைத்திருந்தால், இக்கதையைத் தாராளமாக தேர்வு செய்யலாம். வாசிக்கும் போதே சினிமா மாதிரி காட்சிகளை மனதிற்குள் ஓட்டும் கதை. நிஜத்திலேயே சினிமாவாக வந்தால்.. கொண்டாட்டம் தான்.

00

(இதே தலைப்பில் ச .தமிழ்ச்செல்வன் எழுதிய குழந்தைகளுக்கான கட்டுரை நூல் ஒன்று உள்ளது)
00

நூல்: இருட்டு எனக்குப் பிடிக்கும்
ஆசிரியர்: ரமேஷ் வைத்யா
விலை: ரூ.70/-
வெளியீடு: நீலவால் குருவி பதிப்பகம் (புலம் பதிப்பகம்)
தொடர்புக்கு: 94428-90626

#வாசிப்பு #வாசகப்பரிந்துரை #சிறுவர்_நூல்

Posted in சிறுவர் இலக்கியம், மதிப்புரைகள், வாசகப்பரிந்துரை, வாசிப்பனுபவம், புத்தகங்கள் | Tagged , , , , , | Leave a comment

மீனவர்களின் துயரத்தை படம்பிடிக்கும் – வலை

valai

மீன் பிடிக்க கடலுக்குப் போன பிள்ளை திரும்புவான் எனப் பல ஆண்டுகளாகக் காத்திருக்கும் தாய்.

பிறக்கும் பிள்ளைக்கு அப்பாவைப் புகைப்படத்தில் மட்டுமே இனி காட்டமுடியும் என்று உள்ளுக்குள் உடைந்து அழுதுகொண்டிருக்கும் பிள்ளைத்தாச்சி.

குடும்ப பாரத்தை சுமக்கப் பள்ளி இறுதியைக்கூடத் தொடாமல் வேலைக்குப்போன பிள்ளைகள்

-இப்படி நூற்றுக்கணக்கான மீனவக் குடும்பங்களை பாம்பன் தீவுக்குள் பார்க்க முடியும். இன்னும் சொல்லப்போனால், ராமேஸ்வரத்தில் 500க்கும் குறைவான வீடுகள் கொண்ட, ஒரு சிறுகிராமத்தில் கணவனை இலங்கை ராணுவத்திற்குக் காவுகொடுத்த பெண்கள் வீட்டுக்கு ஒருவரையாவதுப் பார்க்கமுடியும்.
முதல் நாள் இரவு அமர்ந்து கதை பேசிவிட்டு, விடியக்காலை கடலுக்குப் போய், பிணமாகத்திரும்பி வந்த நண்பனை நானறிவேன். இருக்கின்ற ஒரே பிள்ளையை பறிகொடுத்து, பித்துப்பிடித்துப்போன தாயையும் நானறிவேன்.

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு மேலாக மீன் பிடிக்கச்செல்லும் மீனவனின் படகுகளையும், வலைகளையும் சேதப்படுத்துவது, தொடங்கி, அடித்து முடமாக்குவது, சுட்டுக்கொல்லுவது என்று இலங்கை ராணுவம் செய்துவரும் கொடுமைகளை எளிதில் சொல்லிவிடமுடியாது.

மீனவ மக்களின் துயரங்களை வலை எனும் தனது குறுநாவல் மூலம் அழுத்தமாகப் பதிவு செய்ய முயன்றிருக்கிறார் நூலாசிரியர் ஜான்பாபு.

அந்தோணி வாங்கிய கடனுக்காக உயிர் பிரியும் வரைக்கும் உழைத்துக்கொண்டிருக்கிறார். அவரது மரணத்திற்குப்பின், பள்ளிப்படிப்பைப் பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டு கடலுக்குப் போகிறான் சூசை. தன் அப்பா விட்டுச்சென்ற சுமையை அதன் பின் அவன் சுமக்கிறான். இதற்கிடையில், சூசை, மலர் ஆகியோரின் பதின்பருவக்காதல் எளிமையாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சூசை சிலோன் நோவியிடம் அடிவாங்கி வாங்கித் திரும்பி வரும் காட்சிகள் வாசிக்கும் நமக்குள்ளும் ஒருவித பதைபதைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. கதையின் முடிவு யதார்த்தம் என்றாலும் அந்தப் பாத்திரங்களின் வலி, கதையை வாசிக்கும் நமக்குள்ளும் ஏற்படுகிறது.

300 பக்கங்களுக்கு மேல் நீளக்கூடிய கதையை வெறும் 111 பக்க நூலாகச் சுருக்கி இருப்பது மட்டுமே பெருத்த ஏமாற்றம்.

இக்குறுநாவல் குறுகிய காலத்திலேயே இரண்டாம் பதிப்பு கண்டிருக்கிறது என்பதையும் நூலாசிரியரின் உரையில் காணமுடிகிறது. இது நாவலாசிரியரின் முதல் நூல் என நம்புகிறேன். அதனால் சில/பல இடங்களில் தென்படும் இடர்களையும் தாண்டி ஒரு நம்பிக்கை கொடுக்கக்கூடிய எழுத்தாகத் தெரிகிறது.

நாளும் கிழமையும் நலிந்தோருக்கு இல்லை என்பார்கள். அது அப்படியே மீனவ மக்களுக்கும் பொருந்தும்.

நூலாசிரியர் தனது அடுத்தடுத்த படைப்புகளில் இன்னும் கூடுதல் கவனம் செலுத்தி, அதற்காக உழைத்து, காலத்தால் அழியாத படைப்புக்களை தருவார் என நம்புகிறேன்
நூல்: வலை
ஆசிரியர்: ஜான் பிரபு
விலை. ரூ.99/-

வெளியீடு ஜீவா பதிப்பகம், சென்னை
தொடர்புக்கு: 99942-20250

#வாசிப்பு #வாசகப்பரிந்துரை

Posted in நூல் விமர்சனம், வாசகப்பரிந்துரை, வாசிப்பனுபவம், புத்தகங்கள் | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

காகங்கள் ஏன் கருப்பாச்சு?

kakam

கிச்சா பச்சா என்று இரண்டு காகங்கள், தாங்கள் ஏன் கருப்பாக இருக்கிறோம்..? என்ற கேள்விக்கு விடை தேடி பயணப்படுகின்றன. இதுதான் விழியனின் கிச்சா பச்சா நூலின் ஒன் லைனர்.

மொத்தம் 9 அத்தியாயங்கள் கொண்ட கதை. ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் ஒவ்வொரு விலங்குகளைச் சந்தித்து, தாங்கள் ஏன் கருப்பாக இருக்கிறோம் என்ற கேள்விக்கு விடை தேட முயல்கின்றன.
விலங்குகள் சொல்லும் எந்தப் பதிலும் இவற்றைச் சமாதானப்படுத்தவில்லை என்பதால் இவற்றின் பயணம் தொடர்கிறது. நமக்கும் சுவாரஸ்யமான கதை கிடைக்கிறது.
தொடர் பயணத்தில், ஒரு காக்கை துறவியைச் சந்தித்து, காலத்தில் பின்னோக்கிச்செல்லும் மந்திரத்தைக் கற்றுக்கொண்டு, பயணிக்கின்றன. அங்கே நாம் இதுவரை படித்தறிந்த காகங்களின் கதைகளில் வரும் பாத்திரங்களைச் சந்திக்கின்றன. அவற்றுடன் நடைபெறும் உரையாடல் வழியே, நாமறிந்த பழைய கதைகளை, நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறார் நூலாசிரியர், இடையில் ஒரு நாடோடிக்கதையையும் வாசிக்க முடிகிறது.
பின்னோக்கிப் பறந்து பறந்து… அப்படியே, டைனோசர் வாழ்ந்த காலத்திற்குள் சென்றுவிடுகின்றன. அதனிடமும் அதே கேள்வியைக் கேட்டு, அது சொல்லும் பதிலையும் அறிந்துகொள்கின்றன கிச்சாவும் பச்சாவும். காகங்கள் கருப்பானதற்கு என்ன காரணம் என்ற கேள்விக்கு, டைனோடர் சொன்ன பதில் என்ன? அப்பதில் இவற்றிற்குத் திருப்தியாக இருந்ததா இல்லையா என்பதை எல்லாம் நீங்கள் நூலை வாங்கி அறிந்துகொள்ளலாம்.
தமிழில் வாசித்துப் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய குழந்தை முதல் எல்லோரும் வாசிக்கலாம். ஓவியர் T.N.ராஜனின் ஓவியங்கள் இக்கதையின் பெரிய பலம். ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திற்கும் குறைந்தது நான்கு முதல் ஆறு படங்கள் வரை வரைந்திருக்கிறார். நூல் வடிவமைப்பும் சிறப்பாக இருக்கிறது.
நூல்: கிச்சா பச்சா
ஆசிரியர்: விழியன்
விலை: ரூபாய். 40/-
வெளியீடு: வானம் பதிப்பகம் (9176549991)
https://goo.gl/hQoXE4
#thamizhbooks #thamizhbookscbf
#வாசிப்பு #வாசகப்பரிந்துரை #சிறுவர்_நூல்

Posted in சிறுவர் இலக்கியம், வாசகப்பரிந்துரை, வாசிப்பனுபவம், புத்தகங்கள் | Tagged , , , , | Leave a comment